AUTYZM

Jest to zaburzenie rozwojowe. Pojawia się we wczesnym dzieciństwie, przed upływem 30-36 miesiąca życia. Szacuje się, że występuje u 15-ga dzieci na 10 000 urodzeń, 3-4 razy częściej u chłopców.

Leczenie polega na wielospecjalistycznej pomocy terapeutycznej i odpowiednio prowadzonej edukacji. Nawet najbardziej zaburzone w rozwoju dziecko jest w stanie wiele się nauczyć i osiągnąć możliwie największy stopień samodzielności.

W wypadku osób dorosłych, ich wynikająca z autyzmu "inność" i trudne zachowania uniemożliwiają im niejednokrotnie samodzielną egzystencję. Wieku z nich nie jest w stanie zaadaptować się do warunków pobytu w państwowych placówkach pomocy społecznej. Dotyczy to zwłaszcza tych dorosłych, którzy w dzieciństwie nie mieli szansy otrzymać fachowej pomocy - ponieważ jeszcze nie istniała.

Organizacja systemu wsparcia dla osób dorosłych z autyzmem jest bardzo ważna, gdyż także dorośli mogą osiągnąć duży stopień samodzielności i prowadzić satysfakcjonujące ich życie.

CHARAKTERYSTYCZNE CECHY AUTYZMU

W sferze społecznej

• Nienaturalny sposób wpatrywania się w oczy.
• Niezwykłe sposoby wyrażania emocji.
• Trudności z uczeniem się poprzez naśladowanie.
• Trudności z inicjowaniem kontaktów społecznych.
• Problemy z podzielnością uwagi.
• Trudności z przyjęciem punktu widzenia drugiej osoby.
• Trudności z dostosowaniem zachowania do sytuacji.
• Problemy z interpretacją reguł społecznych.
• Trudności z nawiązywaniem wzajemnych relacji w kontaktach społecznych.
  
  

W sferze komunikacji

• Problemy z komunikowaniem własnych potrzeb i z wyrażaniem odmowy.
• Problemy ze zrozumieniem znaczenia komunikacji.
• Trudności ze zrozumieniem informacji werbalnej.
• Rozumienie w oparciu o kontekst.
• Niejednolity wzorzec przetwarzania informacji.
• Echolalia.
• Manieryczny sposób mówienia.
• Rozumienie konkretne.
• Ograniczone tematy rozmów.
• Zadawanie dużej liczby pytań.
  
  

W sferze zachowań

• Popadanie w stan niepokoju i poczucie zagubienia wywołane zmianami w otoczeniu i codziennych czynnościach.
• Brak elastyczności, sztywne trzymanie się działań rutynowych.
• Skomplikowane rytuały.
• Zachowania przymusowe.
• Ograniczone zainteresowania.
• Problemy z inicjowaniem zajęć.
• Trudności z wypełnieniem wolnego czasu.
  
  

W sferze sposobu myślenia

• Niejednolity wzorzec rozwoju.
• Trudności w rozwiązywaniu problemów.
• Koncentrowanie uwagi na szczegółach a nie na pojęciach.
• Trudności w rozróżnianiu relewantnych i nierelewantnych elementów.
• Trudności w rozpoznawaniu, co jest abstrakcją a co konkretem.
• Problemy z przeniesieniem.
• Problemy z organizowaniem i szeregowaniem.
• Problemy z generalizowaniem.
• Trudności ze zrozumieniem pojęcia czasu.
• Trudności z podejmowaniem decyzji/dokonywaniem wyborów.
• Odmienna motywacja.
• Odmienny styl uczenia się.
  
  

W sferze czuciowej

• Niejednolity sposób przetwarzania informacji czuciowej (sensorycznej).
• Nadmierne pobudzenie.
• Łatwość rozproszenia uwagi.
• Zbyt mała lub nadmierna wrażliwość.
• Problemy z modulowaniem dopływu bodźców sensorycznych.